Wedstrijd Westerlo 27 juli 2008

Het was op voorhand reeds een erg onvoorspelbare wedstrijd die we die zondag zouden moeten lopen in Westerlo.  Maar liefst drie vaste pionnen van de eerste ploeg moesten verstek geven, en toen we het voorprogramma en het weerbericht daags tevoren te zien kregen, werd het warm en koud tegelijk.  We werden met ons snelste team ingedeeld in de tweede divisie met zes ploegen, waardoor we enkel in de voorrondes 's ochtends al vijf maal moesten aantreden.  Men voorspelde een stikhete dag van +30°C, dus het leek alles behalve een haalbare kaart.

Noodgedwongen besloten we om het tweede team voor de helft door te sluizen naar de eerste ploeg, maar dan bleef er natuurlijk niet veel meer heel van onze Thunderdogs 2.  Na het doorschuiven van Goofy, Abbey en Dizzy naar Thunderdogs 1 bestond ons tweede team nog uit Xillow en Nike (beiden meer dan 10 jaar oud), Filoe (net een nestje grootgebracht), Novia en Baika (die eigenlijk allebei enkel als laatste kunen lopen) en Tess (die eigenlijk enkel meeging om het eens 'af te zien'.   En afzien werd het voor Tess en bazinnetje Patricia op dé vuurdoop van het jaar ;-))  Filoe moest voor het begin van de eerste run al stoppen wegens een verstuikt teentje, en toen waren we nog mé vijf ...  Vijf kleine thunderdogs ...

Tess werd dan noodgedwongen als volwaardig ploeglid ingeschakeld en wonder boven wonder kwijtte ze zich als een volleerde flyballer van haar taak.   En ook alle andere hondjes van het tweede team deden het 's ochtends voortreffelijk.  Zo goed zelfs dat we na de voorrondes op een gedeelde eerste plaats stonden.  Vol goede moed begonnen we aan de middagraces en na winst op onze eerste middagrace plaatsten we ons rechtstreeks voor de halve finale.  De hondjes mochten meer dan een uur rusten, waarna we in de halve finale en daarna in de herkansing een snellere tegenstrever troffen.  In elk geval hebben onze vertimmerde Thunderdogs 2 het er meer dan fantastisch van af gebracht.

En dan onze Thunderdogs 1, die met drie hondjes uit de tweede ploeg tussen de grotere ploegen moest aantreden.  Aanvankelijk was het wat zoeken naar de juiste volgordes en dito wissels, maar elke race kwamen we dichter bij het betere werk en liepen we zelfs een enkele keer onder de 20 seconden.  's Middags troefden we eerst de Running Borders 4 af, waarna we nipt de duimen moesten leggen tegen het eerste team van Hasselt.  Baasjes en hondjes kregen hoe langer hoe meer last van de hitte, maar dat gold natuurlijk ook voor de andere ploegen.  De volgende race namen we de maat van onze Hollandse vrienden van Flying Dutch tegen wie we droogjes met 2-0 wonnen.  Hierna wonnen we nog van de Tornado's Freezing, waarna we opnieuw het team van Hasselt voorgeschoteld kregen.  Dit maal waren onze batterijen nog het meeste opgeladen en wonnen we wél.  Resultaat was dat we onverhoopt toch in de finale stonden waar we de Blue Bandits als favoriet tegen kregen.  Maar onze hondjes raakten eindelijk goed op elkaar ingespeeld en Patje met Dinky, Swa met Dobey, Nancy met Goofy en Pascale met Abbey hielden het hoofd bijzonder koel, wat niet evident was met ee dergelijke hittegolf.  Met achtereenvolgens tijden van 20.15 en 19.84 waren we gewoon beter dan onze tegenstander en wonnen we de eerste finale.  Hierna kregen de Blue Bandits nog een herkansing, aangezien zij 's middags nog geen steek lieten vallen.  Onze ploeg zat goed dus er werd niet gewisseld en de eerste run haalden we binnen in 20.30.  Hierna miste Abbey haar bal aan de box waardoor we een foutlicht kregen en de bordjes 1-1 aangaven in de herkansing.   De coach gaf een slinkse hint om zéker geen risico's te lopen in de hoop dat de tegenstander dat wel zou doen.  Aan de overzijde dachten ze er evenwel net zo over en namen ook geen risico's.  Het ging nek aan nek tot Abbey als laatste hond tegelijk op de kas draaide als onze tegenstander.  En dan wisten we dat het binnen was, want buiten de eerste divisie zijn er weinigen met zo'n sterke tweede helft als onze Abbey.  Ze zette haar fameuze eindsprint in en ja hoor, bij een 1-1 stand in de herkansing, kwam Abbey 12 honderdsten van een seconde voor haar tegenstrever over de lijn.  Gejuich alom, onze Thunderdogs 1 haalden voor de tweede wedstrijd op rij de overwinning mee naar Brasschaat !

UITSLAGEN