Het vertrek!

2u ’s nachts, iedereen op post, alhoewel........coach??? oei, precies toch niet helemaal fit J
Maar we hebben er vreselijk lang naar uitgekeken en vertrekken dan ook vol spanning met totaal geen idee wat ons in Italië te wachten staat, laat staan wat onderweg allemaal ons pad kan kruisen!
6 personen, 8 border collies, 3 auto’s, enkele woorden Italiaans....birra, gelati, .....duidelijk helemaal klaar voor een nieuw Thunderdogs-avontuur!  En wat voor één!!

Onderweg!

Zoals het hoort bij een goed georganiseerd flyballteam zijn er uiteraard de nodige afspraken gemaakt over hoe we gaan rijden, vooral waar we gaan stoppen, wie wanneer in welke auto rijdt en noem maar op.
Maar zoals al bijna hoort bij onze flyballgeschiedenis loopt niet altijd alles zoals we het ons op voorhand voorgesteld hebben......

En zo nu ook!
Zo’n kleine 400km verder slaat het noodlot al toe, de flyballmobiel valt zonder stroom! Geen power meer, geen lichten meer, kortom, tijd voor onze eerste halte!
‘Niet zo erg’ klinkt het al gauw, met een set startkabels is ons probleem zo van de baan!  Gelukkig bevinden we ons op een parking waar ook een tankstation met winkel is en lijkt het dus allemaal al zo erg niet meer!  Ware het niet dat onze coach nog steeds niet erg wakker blijkt te zijn en er in slaagt onze set startkabels op een opligger neer te leggen.  Geen probleem hoor ik u al denken, maar dan wel op de enige opligger die van de parking is gereden.........

Dus: twee sets startkabels en tal van lachbuien verder J kunnen we terug vertrekken, Italië lonkt!!

De pech duurt voort!

Op 70km van onze bestemming in het Italiaanse gedeelte van Zwitserland blijken ook onze startkabels niet meer voldoende en besluiten we de hulp in te roepen van de pechverhelpingsdienst. Gezellig met z’n allen in het gras met een ijsje of hamburger, want Mc donalds is ook hier terug te vinden, wachten we dan ook op de  automonteur die ons uit de nood komt helpen.  En jawel, daar is hij, start de wagen terug en verdwijnt nog sneller dan hij gekomen is nadat hij door heeft dat hij ons voor geen letter verstaat en wij hem nog veel minder!  Maar we vertrekken dus voor onze laatste kilometers zonder tussenstop.......en dat was mooi geweest!  Niet dus!  Op een klein half uurtje rijden van onze eindbestemming houdt de flyballmobiel het compleet voor bekeken en dit te midden van de ring van Milaan! Gevolg, met 4 personen, 5 borders en een hele hoop bagage in de break van Edwin richting hotel!  Ondertussen geeft de thermometer ook zo’n heerlijke 28° aan, maar daar kunnen we met al die honden op onze schoot die laatste kilometers echt de fun niet van inzien!!
Gelukkig is er een garage in de buurt waar Swa, Patje en Edwin in hun beste Italiaans aan een nieuwe batterij geraken en zo staan er enkele uren nadien 3 auto’s met Belgische nummerplaat op de parking van het hotel!

Milaan!

Na een meer dan verdiende nachtrust besluiten we de twee dagen tot aan de wedstrijd nog een paar leuke uitstappen te ondernemen. We rekenen hierbij op een stevig ontbijt maar komen bedrogen uit!! Hoe lekker de Italiaanse keuken dan ook mag zijn, ontbijten kunnen die Italianen in geen geval! Croissants en beschuiten met confituur is dan ook het enige dat we op ons bord krijgen en na een paar dagen zullen we dit ferm beu zijn!!

Onze eerste trip gaat naar het centrum van Milaan. Parkeren blijkt hier een beetje hetzelfde te gaan als een subito-lotje krabben en we kunnen alleen maar hopen dat we dat juist gedaan hebben. Buiten de prachtige gebouwen en winkelgalerijen die Milaan rijk is bevond er zich nog een enorme nieuwe toeristische attractie, namelijk, de invasie van de border collies! Met z’n achten zijn ze die dag allicht meer gefotografeerd dan de kathedraal!  Maar wanneer een Italiaanse voorbijganger mee wil zorgen voor ‘a nice picture’ en Nancy met een duif of vijf op haar hand zet, wist die heel duidelijk niet dat Gasha ook vlotjes op haar achterste poten kon blijven staan en er daardoor nu een duif zonder staart in Milaan woont!!!!  Hilariteit alom, pluimen op de grond en ook honderd meter verder tuft Gasha er nog steeds uit!! We besluiten die dag dan maar om de duiven een beetje te mijden en dan maar een Gelateria op te zoeken, zoals we ongeveer elke dag gaan doen! Het Italiaanse ijs is toch echt wel heeeeeel lekker!!
Edwin denkt er nog een geluksarmbandje te krijgen, maar moet er uiteindelijk toch 0,5€ voor ophoesten en Nancy vindt er zowaar eentje! We rekenen vanaf nu op een flinke dosis geluk tijdens onze wedstrijd!
Terug bij het hotel moeten we ons beste Italiaans bovenhalen om een tafeltje te reserveren! Engels wordt hier hoegenaamd niet gesproken, Italiaans is per slot van rekening dan ook een wereldtaal, niet waar ;-)
Maar het eten is meer dan geslaagd en een terugblik op onze dag blijkt dat ook!

Lecco!

Er blijkt ook vlakbij een mooi meer te liggen en daar gaat onze uitstap zaterdag naartoe. Eerst bezoeken we het aangrenzende dorpje waar ze ons helpen aan een parkeerplaats in ruil voor de aankoop van een cd’tje! Nooit eerder gezien, wel geestig en onze auto’s zijn in goede handen hopen we!! We kunnen er een groot stuk langs het meer lopen, maar vooral kunnen onze honden er heerlijk zwemmen waar ze dan ook echt van genieten.
We slagen er zelfs in om onze 8 honden naast elkaar te doen zitten en een foto te nemen met de meest sprookjesachtige achtergrond. Langs de weg vinden we er nog een ‘sportcafé’ en uiteraard sportmensen als we zijn, voelen we ons direct aangesproken en planten we ons er op het terras! Ons startsein om er te vertrekken is wanneer de zon toch net iets te hard begint te branden en we hier en daar al wat rood beginnen zien!

D-day! 10 Maggio 2009

Om deze dag was het hem allemaal te doen! De Frontline Combo Trofeo! Een groots opgezet hondenevenement waar er een wedstrijd agility en flyball plaatsvindt, maar ook tal van demonstraties zoals doggydance, dogfrisbee en obedience. Met een heuse typisch Italiaanse sportverslaggever loopt de tribune rond de flyballring al snel vol en kan de wedstrijd beginnen. Onze 5 honden, Goofy, Dinky, Dobey, Abbey en Dizzy zijn er helemaal klaar voor! Eerst een professionele groepsfoto en de eerste race komt er aan!!  Met de aanwezigheid van Dizzy kunnen er in de voormiddag een aantal hondjes rusten om hun krachten wat te sparen. Desondanks deze tactiek weten we toch het voormiddagprogramma op onze naam te schrijven en begint het, in de wetenschap dat de ploegen in onze divisie het elkaar niet makkelijk zullen maken, te kriebelen!! De Thunderdogs blijken in goeden doen te zijn en dat is ook onze concurrentie opgevallen! Er volgt een lange middagpauze waarbij we het voordeel hebben terug naar ons hotel te kunnen rijden en onze honden in stilte op de kamers te laten rusten. Wegens een trouwfeest in het hotel kunnen we niet eten en zetten we ons dan maar met een ‘birra’ rustig neer om ons voor te bereiden op een spannende wedstrijd! Alleen, bij 28° op een lege maag worden we er zowaar wat giechelig van.

15u, de wedstrijd gaat terug van start! Race na race knokken we ons naar de finale! Er staat heel wat op het spel! In navolging van de mosselen van Ria en Guido vorig jaar bij het behalen van de seizoensdoelstelling, hebben dit seizoen Swa en Pascale ons bij winst in tweede divisie namelijk een bbq beloofd. En daar zijn we dus niet meer zover af!! Zijn het de zenuwen geweest, de vermoeidheid die begint te spelen, maar in de finale gaan we onderuit met een koude 3-0! Gelukkig was ons parcours naar de finale toe foutloos en krijgen we een herkansing tegen de Running Borders. Deze herkansing start als een ware nachtmerrie wanneer we de eerste heat verliezen, maar bij 0-1 slaan we genadeloos toe en pakken we drie keer winst na elkaar! Thunderdogs 1 wint divisie 2! En hoe! Felicitaties komen van alle kanten en de ontlading is groot! Wat hebben we hier niet alleen deze dag, maar al verschillende seizoenen voor getraind en geknokt! Het is onze eigenste kers op de taart!

Zwitserland!

En nu we toch zo ver gereden zijn breien we er nog een paar dagen wandelvakantie in Zwitserland aan. Onze hondjes vinden dit meer dan een uitstekend idee. We bekijken het als een hoogtestage! Qua temperatuur slaagt zo’n graad of 18 best tegen als je van Italië komt en sneeuw is er ook al geen uitzondering, maar om te wandelen blijkt het ideaal! De chalet waar we enkele kamers gehuurd hebben blijkt niet vol te zitten en we krijgen dan ook een ganse verdieping ter onze beschikking met een eigen keuken, salon met tweezit voor iedereen en eetkamer! Alle honden kunnen er heel de tijd los lopen en vinden al snel hun plaats, hoewel dat bij sommige duidelijk wil zeggen in het midden van het bed! Het eten is er geweldig en alles is er in het Nederlands! De wandelingen blijken er tegen alle logica in steeds bergop te gaan en een aantal onder ons vloeken dan ook terecht bij de vaststelling dat hun conditie misschien toch niet dat is of dat op je benen blijven staan ook al niet altijd even eenvoudig blijkt te zijn ;-)
Toch maakt het onze vakantie compleet en kijken we al wat op tegen de dag van vertrek die onherroepelijk dichterbij komt!

De terugreis!

Na het ontbijt nemen we afscheid van onze gastvrouw en andere gasten en begeven ons terug richting België.  Maar ons avontuur blijkt nog niet ten einde wanneer iets voorbij Mulhouse de flyballmobiel terug tegensputtert! Ook die had dus duidelijk geen zin om terug huiswaarts te keren!! Bij de eerst volgende parkeergelegenheid wordt er dan ook terug gebruik gemaakt van de startkabels. Maar ook nu zijn die ergens voorbij Luxemburg geen hulp meer!
Onder het motto ‘samen uit, samen thuis’ willen we ons al placeren om gezellig wat te eten terwijl we op ‘den touring’ wachten, wanneer ineens het echte probleem duidelijk wordt! De boosdoener, een kabeltje dat los zit! Onze handige harry’s Swa en Patje weten het dan ook in no-time op te lossen! En zo eindigen we enkele uren later terug op de plaats waar we 10 dagen eerder allemaal samen vertrokken!

Moe, maar voldaan en vooral met een enorm leuke herinnering aan een heel fijne vakantie met een groep ongelooflijke mensen! En niet te vergeten!!! Met een eerste plaats in tweede divisie!

Wendy

Meer foto's :